Nikkor 500mm F4 en body D7100 gekocht
Gisteren heb ik de stap gewaagd, ik had al eens eerder de Nikkor 500mm F4 gehuurd die ik een paar dagen op Texel heb gebruikt. Een dijk van een lens, maar loodzwaar. Vervoer deed ik dan ook met een Beach-rolley, een canvas wagentje, ooit aangeschaft voor vervoer van videospullen. Dat wagentje moet ik nu dus vaker inzetten, want ik kan deze lens + camera niet dragen. Een beperking, maar op Texel kon ik ermee leven.
Bij deze lens heb ik de Nikon D7100 gekocht, bewust een cropcamera om veel zoombereik te hebben. En de extender 1.7 is in bestelling, die gaat deze week binnenkomen.
Deze combinatie gaat uiteraard mee op vakantie naar Frankrijk, ik hoop natuurlijk veel moois voor de lens te krijgen. Vandaag al even gespeeld bij de vijver tegenover ons huis, waar ook al een beetje “wildlife” te zien is. Niet alles was gelukt, maar ik moet nog leren er goed mee om te gaan. Met onderstaande foto’s ben ik al erg blij, wordt dus vervolgd.
Vandaag was Eric in de studio
Vandaag was buurman Eric in de studio. Een rasartist! Bij binnenkomst stond daar ineens een Fransman 
in de
deuropening. Die opnamen had ik niet voorbereid, maar snel stokbrood en bloemen gehaald, en jawel, alsof Eric zo uit Frankrijk kwam aanlopen, waar of niet?
En omdat we toch in de vakantiesfeer waren, zijn we doorgegaan met de camping. Een leuk tentje had ik al klaarstaan, en Eric gebruikte het moment om nog even zijn boek uit te lezen 
Van het Franse platteland schoven we moeiteloos door naar de Italiaanse keuken.
Deze dag stond al om 8 uur ‘s ochtend een Pizza pepperoni in de oven, niet helemaal het gedroomde ontbijt. Van de foto’s met de pizza gingen we naar een andere Italiaanse traditie, de pasta.
Eric was als een vis in het water als (oud)kok, dus het poseren was een peule-schilletje.
Als Laatste onderwerp was Eric nog even de handyman, en daarvoor had hij een groot assortiment gereedschap meegenomen. We hebben niet eens alles gebruikt!
Wat we wel hebben gebruikt is de verzameling ongeregeld PVC-materiaal, dat ik gisteren op marktplaats heb gekocht.
Altijd leuk voor wat gekke plaatjes.
Samengevat, een hartstikke leuke dag, veel plezier gehad en een gave serie foto’s. Eric, bedankt!
Mooi weer uitbuiten
In Nederland is het zoals altijd hollen of stilstaan, dus het is of studiowerk of buitenwerk, en het laatste is verreweg het leukste om te doen! Afgelopen week moesten mijn camera-sensoren worden gereinigd, dat wilde ik in ieder geval voor de vakantie doen. Dus naar de Nikon-service in Beverwijk. Een goede reden, met het mooie weer, om naar het strand van IJmuiden te gaan. We waren toch in de buurt, en dan met een schone camera, want een blauwe lucht met stof op je sensor, daar word je nou eenmaal niet vrolijk van. Het was prima geregeld, compleet met een speciaal voor NPS-leden gereserveerde parkeerplaats voor de deur! We moesten even wachten, maar na ca. een uur stonden we weer buiten, compleet met schone camera’s. Dan naar IJmuiden.
Onderweg zag ik dat landgoed Beeckestijn prachtig in het zonnetje lag, dus nog even gestopt.
Op het strand lonkten de strandhuisjes, altijd leuk, zeker met die boten die zo vlak langs de huisjes IJmuiden binnen lijken te varen! Het weer was subliem, hoewel een paar mooie witte wolken bij mij altijd wel welkom zijn. Nog even de duinen in geklauterd, en een wandeling rondom het binnenmeer gemaakt. Het heeft weer een flinke map met leuke strandfoto’s opgeleverd, lekker voor de rustige momenten, hoewel die steeds minder voorkomen. Alleen, de lucht, tja, daar zitten nog echt teveel stofjes in, ondanks dat ik binnen een uur na reinigen mijn eerste foto’s heb gemaakt, en die dag geen lens heb verwisseld. Dat is nou weer jammer.
Het Leersumse veld
Even een paar dagen ertussenuit geweest, en natuurlijk met camera. Heerlijk gezworven over het Leersumse veld op de Utrechtse hondsrug. Het weer werkte redelijk mee, met af en toe een flink doorkomen van de zon. Leuk voor weer een flinke voorraad landschapsfoto’s!
Clubdag 2013 in studio
Vandaag was het zover, clubdag in de studio. Het komt erop neer dat er 4 fotografen van de club “stockfotografie voor profs” op bezoek komen, en een paar leuke modellen, en ja, dan stockfoto’s maken met z’n allen! 
De fotografen waren deze keer Gaby, Kees, Tromp Willem, Gino en ikzelf.
De modellen waren Sharon en Nawed, hetgeen een uitstekend team bleek te zijn. Goed te regisseren allebei, en in voor de leukste foto’s. En er waren genoeg plannetjes om beiden een dag lang bezig te houden!
Nawed keek eerst wel even op, toen hij in plaats van zijn stoere boxtenue ineens als kok in de studio stond. Maar, en dat moet gezegd, hij ging alle groenten graag te lijf met zijn enorme koksmes.
Maar via een aantal omwegen en andere outfits kwamen daar dan eindelijk de stoere boxfoto’s! 
Sharon, aangestoken door het boxenthousiasme danste in zakelijke outfit en met knalroze boxhandschoenen door de studio, klaar om het bedrijfsleven eens te laten zien wat girlpower is
Dan nog wat grappige, ‘s zomerse portretjes met allerhande attributen, en dan eindelijk koningsdag, een nieuw fenomeen in Nederland. De van oorsprong Afghaanse Nawed juichte dapper mee voor Koning Willem Alexander, en Sharon zette haar mooiste peentjes-oranje pruik op. Beide modellen hebben naast deze foto’s
Ai, dat is dus niet handig…
Voor een fotograaf niet handig, en nog wel gebeurd in de studio, zucht. Maar wel weer een aantal stockfoto’s natuurlijk . As zaterdag heeft de Club voor professionele stockfotografen de jaarlijkse fotodag (zie plaatje rechts van dit bericht) , met 5 fotografen in de studio, en een tweetal modellen erbij. Hartstikke leuk natuurlijk, maar erg onhandig allemaal met 1 hand! Enfin, als eerst de pijn maar weggaat, dan kan ik nog wel iets. Natuurlijk komt er na zaterdag een update, dat wordt vast een topdag, met of zonder twee handen
Inspiratie op Shoot-Amsterdam
Op 18 maart ben ik samen met een aantal leden van de club voor stockfotografen, naar Shoot-Amsterdam geweest. Een inspirerende onderneming, met name voor productfotografie. Een van de fotografen die een demonstratie gaf was Daan Verschuur , die het publiek liet zien hoe hij een hamburger fotografeerde. 
De blauwe achtergrond werd verkregen door achter de hamburger een soort kalkpapier te spannen, met op de vloer een flitser met een blauw filter eroverheen. Ik ga dat zeker uitproberen, het heeft een frisse uitstraling. Zoals je ziet zijn de hamburgers en de stukken brood op een stok geprikt, om omvallen te voorkomen. De hamburgers zelf waren na het bakken met oestersaus gekwast, waardoor ze een mooie bruine kleur kregen en een mooie glans kregen. Goeie tip!
Wat mij het meest fascineerde, en wat ik mij gewoon onvoldoende heb gerealiseerd, is dat Daan uitsluitend de foto’s neemt. Hij vormt een team, samen met een “foodmaster” die als verantwoordelijkheid heeft de hamburger naar wens op te bouwen.
Overigens, hoe lekker de hamburger er uiteindelijk ook uit kwam te zien, realiseer je wel dat al dit voedsel op foto’s niet meer geschikt is voor comsumptie, met alles wat wordt gebruikt om het lekker te laten lijken.
Je ziet hier links een van de 5 laatjes van de foodmaster, met gereedschap wat hij beertelings gebruikt. Een veelheid aan kwastjes, spatels, mesjes, pennen en noem maar op! Hij vertelde ook dat hij dit ladenkastje elke avond uit zijn auto haalt. Niet voor de waarde, maar hij zou niet weten hoe hij alles weer moet verzamelen!
Alvorens de demonstratie te starten heeft de foodmaster een complete tafel ingericht, compleet met electrische kookplaat, verse groenten etc.
De hamburger, die op enig moment topzwaar begon te worden, is aan de achterkant gestut met sateprikkers. Want, en dat mag duidelijk zijn, het decor zit alleen aan de voorkant!
De foodmaster is zeer zorgvuldig aan het werk, het afsnijden van de tomaten, het neerleggen van de slablaadjes, het net even schuin neerleggen van de bovenkant van het broodje waardoor je het sesamzaad blijft zien, alles heeft de volle aandacht.
Op de foto met de foodmaster is hij bezg druppels glycerine aan te brengen op de sla, alsof het waterdruppels zijn, met als grote voordeel dat deze druppels blijven glanzen en natuurlijk niet verdampen. Zie ook de plaatjes karton tussen de broodjes en de hamburgers om te voorkomen dat de broodjes doorweekt raken, en om te zorgen dat de broodjes recht blijven liggen. 
Al met al vond ik het een zeer spannende demonstratie, ik ga dit zeker een keer uitproberen. Een ochtend werk met als resultaat één foto, dat zal ook een ervaring zijn
Gebruik de mogelijkheden!
Afgelopen weken heb ik een aantal keer een fotoshoot gehad voor een basisschool met als project “De bouwplaats”. De kinderen zijn op de foto gegaan, en dit naar alle tevredenheid. 
Maar dit soort projecten zorgt ervoor dat je op verrassende plekken komt, waar je normaal gesproken niet snel binnen zal komen, en dat betekent voor een stockfotograaf goed om je heen kijken. Geen compromitterende foto’s, geen personen, maar wel bruikbare foto’s voor diverse doeleinden.
De kinderen kwamen op een school waar beroepsonderwijs voor de bouw werd gegeven. Timmeren, metselen, daken bedekken. Een walhalla voor een stockfotograaf, en ik had een half uurtje tussendoor voordat de 2e groep 
arriveerde. Alles stond klaar voor de kinderen, dus ook voor mij.
Hier en daar een troffel verleggen was genoeg om wat leuke plaatjes te maken. De ruimte was vrij licht, dus met wat opschroeven van de ISO had ik voldoende licht, flitsen was niet nodig.
Nou loop je niet dagelijks in een dergelijke omgeving rond, maar er kunnen heel andere omstandigheden zijn waar je in terecht komt. Er zijn maar weinig plekken waar je GEEN stockfoto’s kunt maken. De moraal is dus, zorg dat je altijd je camera bij je hebt, en speur naar stockfoto’s, want geloof mij, ze zijn er nagenoeg altijd!
Stoere Jack deed het toch maar!
Je zal toch maar een puppy zijn van net zes weken oud, je moet de wereld nog leren kennen, en dan meteen als fotomodel in het diepe gegooid worden! 
Maar Jack deed het vandaag toch maar, en beslist niet onverdienstelijk. De glasplaat in de lichttent was eerst nog wat eng, en koud, en glad, en de lichtflitsen niet leuk, maar beiden waren al na 5 minuten gewend, en vanaf dat moment gooide Jack al zijn puppy-charmes in de strijd. Is het geen dotje? Of mag je dat niet zeggen van zo’n stoere gozer!
Daags tevoren had ik de nodige attributen gehaald en/of klaargezet, zodat we achter elkaar door konden gaan. Jack was goed wakker, en had er zin in, er viel dan ook van alles te ontdekken. Want wat te denken van een grasveld vol met bloemen, die nergens naar roken, maar waar je wel lekker op kon kauwen?
Of een enorm koffiekopje, waarin het net leek of jij kon worden opgedronken, maar wat toch wel lekker zat, omdat er een lekker zacht doekje in was gelegd? Een beetje gek was het natuurlijk wel!
Maar gelukkig kwam er ook een rustpauze, de flitsers waren lekker warm, de stoel aangenaam zacht, en even werd de droom bijna werkelijkheid, Jack aan het relaxen op het strand. Een momentopname, dat wel, maar toch een gouden foto!
Het hoogtepunt kwam voor Jack toen zijn baasje hem optilde, en hoog boven de grond vasthield, lekker warm, en veilig. Jack dacht meteen aan een lekker hapje! Hij likte zijn bek erbij af. En nu is het alweer een paar uur later. Jack is vanmiddag ook nog op stap geweest, en ik hoorde van zijn baasje dat hij nu sliep als een roosje. Uitgeput, maar wat een indrukken en wat een dag! Goed gedaan Jack, kom je nog eens terug?
Yaymicro komt op gang
Het is met nieuwe bureaus altijd afwachten of er verkopen op gang gaan komen, of dat je al het uploadwerk voor niks zit te doen. Slim is het om even ervaringen van anderen af te wachten, vaak weet je snel genoeg of er muziek zit in een stockbureau. Een bureau dat er een paar jaar over heeft gedaan om enige betekenis te krijgen is Yaymicro. Het bureau is gevestigd in Noorwegen, de eigenaar/directeur is Jan Ole Kjellesvig, een goed benaderbaar persoon die bij vragen aan de helpdesk altijd snel reageert. Uploaden is eenvoudig, de modelreleases upload je eenmalig, en het is eenvoudig om aan een nieuwe foto een modelrelease te koppelen (of andersom natuurlijk).
Maar de verkopen bleven achter, met 10 – 20 euro (euro’s, dat dan weer wel) was een maand goed betaald. Er komen echter steeds meer 3e-partijen bij, andere bureaus die via via ook foto’s van Yaymicro verkopen. En ik constateer dat daar ook de groei in zit. Kortom, de statistieken lopen nu eindelijk wat op. Deze maand, die nog niet voorbij is, al 60 euro!
